Bu yazıyı yazmama bir facebook grubunda yapılan paylaşım sebep oldu. O postu okuduktan sonra bu yazıyı yazmamın mesleğime ve insanlığa borcum olduğuna kanaat getirdim.

Postta bahsedilen olay kalabalık bir belediye otobüsüne binen elinde bastonu olan yaşlı bir amca için kendi de ayakta olan 50-55 yaşlarında ki bir hanımın, 10-12 yaşlarında oturan  bir çocuktan gayet uygun bir dille bu yaşlı amcaya yer vermesini rica etmesi üzerine çocuğun annesinin hiçbir şekilde çocuğunu kaldıramayacaklarını söylemesi ile çıkan tartışma konusunda idi. Hanımefendi bu olayı facebook grubunda paylaşıyordu. Bazı okuyucular hanımefendinin tutumunu onaylarken bazı okuyucular bir yaşlıya yer vermeyi geleneksel, dayatmacı bir tutum olarak tanımlıyorlardı.

Ben bu postu okuduğumda çok üzüldüm çünkü saygı ve nezaket bir değerdir. İnsan olmanın en temel değeri. Siz hiç orman da birbirine saygı gösteren bir aslan gördünüz mü? Ya da bir ayı? Çünkü bu özellikler sadece insanoğluna bahşedilmiş akıl ile mümkündür. İnsanı insan yapan, insanı hayvandan ayıran en temel özellikler.

Değerler, insanı diğer canlılardan ayırdığı gibi aynı zaman da toplumun  birlikte düzen içerisinde yaşamasını da sağlar. Çünkü değerler sayesinde insanlar birbirini sevmeyi, saygı duymayı, dayanışmayı, paylaşmayı öğrenirler. Değerler aile yuvasında öğrenilir. Çocuk  ailesinde günlük hayatın içerisinde aile bireylerinin hem kendi aralarında hem de ailenin toplumla olan iletişiminde  bunları gözlemleyerek öğrenir.  Bunların asıl kazanılması gereken yer ailedir. Okulda da her ne kadar bu değerler çocuklara kazandırılmaya çalışılsa da eğer bu değerler aile de desteklenmiyorsa içselleşmesi pek mümkün olmamaktadır.

Değerlere, toplumun dayatması diye bakamayız. Bu bakış açısı çok sığ bir bakış açısıdır. Çünkü değeler medeniyetin göstergesi olduğu gibi toplumsal yaşamı da düzenler. Bireyler sevgi, saygı, nezaket, paylaşma, yardımlaşma değerleriyle toplumda düzen içerisinde ve güven de yaşarlar. Düşünsenize sevgi ve saygının toplumda tümden yok olduğunu. Böyle bir düzende yaşamak asla mümkün olmayacaktır. Herkesin her şeye hakkı olduğunu düşünmesi ve her şeye sahip olma isteği ile toplumda hareket etmesi nasıl bir kaotik ortam yaratacaktır.

Maalesef ki ülkemizde değerlerimiz çok fazlası ile erozyona uğramış durumda. Eski zamanlar da ki saygı, hoşgörü, paylaşma ve dayanışma maalesef ki günümüzde yok. Ancak değerlerimize sahip çıkmazsak yarınlarımız maalesef ki daha da karanlık olacak.

Otobüste yerinden kalmamasını talep eden bir anne ile büyüyen  bir çocuk bastonu ile ayakta durmakta zorlanan yaşlı bir amcanın ne kadar zor ayakta durduğunu hiç anlamayacak, onunla hiç empati kuramayacak. Onun bu olaydan öğrendiği o,  oturma hakkına sahiptir 80 yaşında bastonlu bir amca ayakta dursa bile. Böyle yetişen bir çocuğun ileri ki yıllarda düşük not veren öğretmenini dövmesi, istediği ilacı yazmadığı için gittiği doktoru bıçaklaması, yemeği tuzlu yaptığı için eşini öldürmesi sizce tesadüf müdür?  Her birin de o haklıdır. Onun bunları yapması için hep bir neden vardır ve hep diğer kişiler suçludur. Ama işin özüne baktığımız da altta yatanın sevgiyi, saygıyı öğrenmemiş, empati yeteneği gelişmemiş yoz bir kimlik olduğudur.

Emek harcamamasına rağmen her şeye hakkı olduğunu düşünen, sırasını beklemek yerine öne geçmeyi uyanıklık kabul eden, başkasının hakkına el uzatmakta beis görmeyen bireylerin yaşadığı bir toplumda hak, hukuk ve adalet olabilir mi, böyle bir toplum da barış içerisinde yaşanabilir mi?

Değerler dayatma ile kazanılamaz zaten dayatma ile değerlerin içselleşmesi de mümkün değildir. Değerler aile yaşantısı içerisinde kazanılır. Ne tahsille, ne para ile elde edilir ya da değişikliğe uğrar. Böyle durumlarda oluşan değişiklikler sadece göstermeliktir. En ufak bir olumsuzlukta kişinin gerçek yüzü ortaya çıkar. Bazen günlük hayatta görürsünüz,  yüksek tahsilli, para ve mevki sahibi biri en ufak bir tartışma da saygısız, küstah birine dönüşür. Ya da son model arabasıyla elinde son model telefonuyla trafikte emniyet şeridinde gitmeyi kendine hak görür veya trafikte bir anda insanların canını hiçe sayan bir trafik magandasına dönüşüverir.

Eğer bir ülkede barış içerisinde yaşamak istiyorsak sevgi, saygı, nezaket gibi toplumda düzen ve birlikte yaşamda ahenk sağlayan değerlerimize sahip çıkmak zorundayız. Onları geçmiş jenarasyonun bir dayatması olarak değerlendiren sığ bakış açısından kurtulalım. Saygı sadece yer vermekle sağlanmaz ama çocuk yorgundu gibi akılcı hale getirmeye çalışmayalım. Saygı gerek yer vermekle öğrenilir gerekse o amcanın ayakta nasıl durduğunu anlamakla. Belki o gün o çocuk gerçekten çok yorgundu. Ancak o otobüste o amcaya yer verebilecek en az daha on genç vardı. Hepsi mi yorgun ya da hasta idi. Anlayacağınız bu yapılan sadece nezaketsizliğe bir bahane yaratabilmektir.

Saygı ve nezaket medeniliğin en büyük göstergesidir. Belki aranızda İsveç, Norveç ya da Japonya’yı ziyaret edenleriniz olmuştur. Gittiğimizde hayran olduğumuz medeni ülkeler. Burada teknoloji, fabrikalar vs. gibi bir medeniyetten bahsetmiyorum. Tüm onların oluşmasını sağlayan daha da alttaki çalışkanlık, disiplin, saygı ve nezaketten bahsediyorum. Orada da eminim insanlar yorgun oluyorlar ya da canları sıkkın oluyor ama trafikte emniyet şeridinde gitme saygısızlığını yapmıyorlar ya da otobüste bir yaşlıya yer vermeme nezaketsizliğini göstermiyorlar. Hatta bazı ülkelerde otobüslerde ön koltuklar yaşlı ve hamilelere ayrılır, o koltuklar boş olsa da,  insanlar ayakta dururlar ama o koltuklara oturmazlar.

Yani sözün özü son model arabalara binip, en son çıkan telefonları kullanarak medeni olunmuyor. İnsanlar sahip oldukları değerleriyle insan olup diğer canlılardan ayrılıyorlar. Eğer embati yeteneği gelişmiş, doğru iletişim kuran, hakkaniyetli, paylaşımcı, saygı ve nezaket kurallarına uyan bir toplumda yaşamak istiyorsak ailelerin çocuklarına sevgi, saygı, yardımlaşma ve paylaşma gibi evrensel değerleri  kazandırmaları bu işin temelidir.

Yaşamınızı saygı ve nezaketin olduğu huzurlu ortamlarda geçirmeniz dileklerimle.

Eğitim ve danışmanlık talepleriniz için aysegulark.com web sitem üzerinden benimle iletişim kurabilirsiniz.

Evrensel Değerler ve Toplumsal Düzen yazısı ilk önce Ayşegül Ark üzerinde ortaya çıktı.

İdrar Kaçırma (Enürezis) ve Dışkı Kaçırma ( Enkoprezis)

Çocuklarda tuvalet eğitimi gelişim basamaklarında önemli yer tutmaktadır. Genellikle de çocuğun gelişim düzeyine bağlı olarak da 2,5-3 yaş civarında da hem gece hem de gündüz tuvalet eğitimi kazanılır. Ancak dışkı kaçırmanın 4 yaş, idrar kaçırmanın ise 5 yaşa kadar kazanılamaması ve idrar kaçırmanın hafta da 2 veya üstünde tekrarlanıyor olması problem olarak tanımlanır.

Tuvalet eğitimi çocuğun fiziksel ve duygusal gelişiminden, anne ile kurduğu ilişkiden çok fazlasıyla etkilenmektedir. Çocuğun dışkı tutmasını sağlayan kasların kontrolü 24 ay civarında gerçekleşir. Mesane kontrolü gündüz 2 yaş civarında,  gece ise 3 yaş civarında kazanılır.

İdrar kaçırma problemi iki şekilde karşımıza çıkmaktadır. Birinci tipte çocuk hiç tuvalet eğitimi kazanmamıştır. İkinci tipte ise çocuk tuvalet eğitimini kazanmış ve en az 6 ay kuru kaldığı bir dönem yaşamış fakat sonra yaşanan bir olumsuzluğa bağlı olarak alt ıslatma tekrar başlamıştır.

Alt ıslatma problemi erkek çocuklarda kızlara göre daha fazla görülür. Toplumda 5 yaşta görülme sıklığı %20 gibi bayağı yüksek bir orandadır. Genetik faktörler etkilidir. Anne ya da babasında alt ıslatma problemi olan çocuklarda alt ıslatma sorununun görülme olasılığı oldukça yüksektir.

İdrar yolu iltihabı ya da idrar yolu anomalileri alt ıslatma probleminin ortaya çıkmasında etkilidir. Ancak çocuk 5 yaşına ulaşmış ve tıbbi muayenesinde patolojik bir sebebe rastlanmayan çocuklarda çevresel ve psikolojik etkenlerin mercek altına alınması gerekir.

Yeni bir kardeş doğumu, anne babanın boşanması, ebeveyn kaybı gibi durumlar alt ıslatmada etkili olan psikolojik sorunlarken, tuvalet eğitimine geç başlanması, yanlış tuvalet eğitimi ya da çocukta var olan karşı olma, karşı gelme bozukluğu gibi sebepler de bu problemin ortaya çıkışında ki diğer etmenleri oluşturur.

Alt ıslatma problemi yaşayan çocuğa bağırıp kızılması ya da cezalandırılması bu problemin çözümüne hiçbir katkı sağlamadığı gibi çocukla ebeveyn arasındaki iplerin daha fazla gerilmesine sebep olur.

Genellikle alt ıslatma çocukların uykuya daldıkları birkaç saat içerisinde gerçekleşir. Bundan dolayı takiple çocuğun alt ıslattığı saatin belirlenmesi ve buna göre ıslatma gerçekleşmeden çocuğun tuvalete kaldırılması geçici bir çözümse de esas problemin çözümü alt ıslatmanın altında yatan sebebin tespit dilerek bu yönde bir sağaltım uygulanmasıdır.

Mesane kapasitesinin arttırılmasına yönelik uygulamalar ile mesanenin tamamen boşaltılmasının sağlanması veya tuvalete gitmenin aşamalı olarak 5’er dakika geciktirilerek tuvalet tutma becerisinin geliştirilmesi ve bu kasların güçlenmesini sağlayacak bazı egzersizler alt ıslatma probleminin aşılmasında kullanılabilecek fiziksel yöntemlerdir.

Alt ıslatma sorununun giderilmesinde altta yatan  nedenin bulunması ve buna yönelik sağaltım çok önemli olmaktadır. Çocuk tuvalete gitmeyi reddediyor ve bu konu hakkında ebeveyn ile inatlaşıyorsa burada yanlış bir tuvalet eğitimi olduğu gibi karşıt olma,  karşı gelme bozukluğunun ön belirtileri olabileceği konusunda da dikkatli olmak gerekir.

Dışkı kaçırmada durum hem çocuk hem de aile için idrar kaçırmaya göre daha da zorlayıcı olmaktadır. Dışkı kaçırma da genellikle çocukta kabızlığa eşlik eden sızıntı şeklindeki dışkı kaçırma daha yaygındır. Burada çocuk uzun süre kabız kaldığı için dışkılamaktan canının acıyacağını düşündüğü için kaçınmaktadır.  Ancak bağırsaktan istemsiz olarak sıvı haldeki dışkı dışarıya sızıntı yapar şekilde akmaktadır. Çocuk ve aile hijyenik olmayan bu durumdan fazlasıyla rahatsız olmakta ancak kendi çabalarıyla sorunun çözümünde yetersiz kalmaktadırlar.

Bu çocuklara lifli gıdalar verilmesi, bol su içirilmesi problemi bir yere kadar çözebiliyorsa da kalıcı ve kesin bir çözüm oluşturmamaktadır. Bu konu da alınacak psikolojik destek küçük yaş gruplarında uygulanacak oyun terapisi gibi yöntemler bu problemin aşılmasında kolaylık sağlayacaktır.

Hem idrar kaçırmada hem de dışkı kaçırma probleminde çocukta fizyolojik bir bozukluk söz konusu değilse psikolojik destek alınması hem bu problemin kısa sürede çözülmesini sağlayacak hem de çocuk ve ailenin bu sorundan dolayı yıpranmasının önüne geçecektir.

Bu problemin aşılmasında aileye de önemli görevler düşmektedir. Aileye yapılacak psiko eğitim ile ne yapmaları ve ne yapmamaları detaylı anlatılmakta, hatalı uygulamalardan vaz geçmeleri sağlanmaktadır.

Sağlıklı, mutlu çocuklar yetiştirmeniz dileğiyle.

Danışmanlık ve eğitim talepleriniz için aysegulark1@gmail mail adresimden bana ulaşabilirsiniz.

Çocuklarda Dışa Atım Bozuklukları yazısı ilk önce Ayşegül Ark üzerinde ortaya çıktı.

Bir öğretmenin verimli, dingin, mesleği ile ilgili doyum bulan bir öğretmen olabilmesi için mutlaka bazı zorunlulukları hayata geçirmesi gerekir. Bunlar;

Kendine Karşı Sorumlulukları:  

Meslek seçiminin bilinçli olması

Mesleğini isteyerek seçme

Mesleğinin kişiliğine uygun olması

Çocukları sevme

Mesleki sorumluluğa sahip olma

İlkeli ve dürüst olma

Mesleğini severek yapma

Mesleğinden doyum sağlama

Gelişime açık olma

Yenilikleri takip etme

Sürekli okuma; yeni bilgi ve beceriler edinme

Edindiği bilgi ve becerileri içselleştirerek eğitim uygulamalarına adapte edip uygulama

İş, özel yaşam dengesini doğru kurabilme

Yöneticinin Öğretmenden Beklentileri

Duygusal olarak dengede olma

Geçimli olma

Öz denetimi gelişmiş olma

Doğru ve anlaşılır iletişim kurma

Sorumluluk sahibi olma ve aldığı sorumluluğu sonuna kadar takip etme

Saygılı olma

Kurum kültürüne uyum sağlama

Temiz ve bakımlı olma

Zeki olmak; özellikle Duygusal Zekası yüksek olma

Kişilerle empati kurabilme; onların ihtiyaçlarını doğru okuyabilme

Dinleme becerilerinin gelişmiş olması

Meslek etiğine sahip olma

Ekip çalışmasına yatkın olma

Uzlaşmacı olma

Başarı odaklı olma ama bunu öğrencileri ve kendini yıpratacak nitelikte uygulamama

Motivasyonu yüksek olma

Yeniliklere dirençli olmama

Kendini ayarlama yeteneğinin gelişmiş olması

Araştırmacı olma

İnisiyatif alan olma

Derslerine iyi hazırlanma

Güvenilir olma

Enerjik olma

Bir miktar dışa dönük olma

Problem çözme becerisinin gelişmiş olması

Öz saygı ve öz yeterliliğinin gelişmiş olması

Mesleki yetkinliklerinin gelişmiş olması

Teknolojiyi etkin kullanabilmesini

Veliler Öğretmenlerden Neler Bekliyor

Empati kurmasını ve onları anlamasını

Çocuklarını sevmesini

Doğru ve anlaşılır iletişim kurmasını

Çocuğunun kapasitesi ne olursa olsun öğretilen her konuyu en iyi şekilde öğrenmesinin sağlanmasını

Eve ödev ve sorumluluk bırakmamasını

Meslek etiğine sahip olmasını

Sır tutan olmasını

Öğrenciler Öğretmenlerinden Neler Bekliyor

Onları sevmesini

Sıcak ve samimi olmasını

Otorite olmanızı

Sınırlar oluşturmanızı ve sınırlar içerisinde öğrencisine özgürlük tanımasını

Öğretici olmasını

Örnek olmasını

Sevecen iletişim kurmasını

Bireysel farklılıklara önem vermesini

Derslerini açıklayıcı ve bol örneklerle anlatmasını

Ders ve ödev takibini yapmasını

Tarafsız olmasını

Doğru ve hakkaniyetli ölçme değerlendirme yapmasını

Hareketli olmasını

Katı ve asosyal olmamanızı

Esprili olmasını

Estetik olmasını

Onları geleceğe hazırlamanızı bekler.

Meslektaşları Neler Bekliyor

Paylaşımcı olmanızı

İşbirlikçi olmanızı

Yardımsever olmanızı

Takım çalışmasına yatkın olmanızı

Kültürler arası uyum yetkinliğinizin olmasını

Yaratıcı olmanızı

Toplum Öğretmenden Neler Bekliyor

Dürüst, ilkeli, ahlaklı bireyler yetiştirmenizi

Çevreye duyarlı

21.Yüzyıl becerilerine sahip

Soran, sorgulayan

Ulusal değerleri esas alan

Evrensel bakış açısına sahip

Dünya vatandaşı bireyler yetiştirmenizi

Atatürk ilke ve inkılaplarına sonsuza dek sahip bireyler yetiştirmenizi bekler.

Eğer bu noktalara dikkat ederek meslek hayatınızı düzenliyorsanız öğrencileriniz çok şanslı. Her zaman keyifli ve verimli çalışmalar yaparak yarınlara güçlü ve dingin bireyler yetiştirmeniz dileğiyle.

Öğretmen Olmak Zor Zanaat yazısı ilk önce Ayşegül Ark üzerinde ortaya çıktı.

Tüm iş yerlerinde olduğu gibi eğitim kurumlarında da doğru kişiyi işe almak hem kurumumuza hem de öğrencilerimize karşı en önemli sorumluluğumuz. Çünkü eğitim kurumda görev alan öğretmen ya da diğer çalışanların öğrencilerimiz üzerindeki etkisi yadsınamaz bir gerçek.

Her kurum imkanları doğrultusunda en donanımlı öğretmen ve çalışanları tercih etmekte. Durum böyle olunca da göreve alacağımız her çalışanda dolu bir cv ve  referanslar önemli olmakta. CV’ nin sizin için yeterli olması kadar işe alacağınız kişi ile yapacağınız görüşme kişinin yetkinlikleri ve kişilik özellikleri hakkında bizlere bir miktar bilgi vermektedir. Kurum politikamızda öğretmenin işe alım sürecinde derste izleme şansımız olabilirse buda bize öğretmenin alan bilgisi hakkında fikir verirken aynı zamanda sınıf yönetimi konusunda da fikir sahibi olmamızı sağlayacaktır.

Tüm bu aşamalardan sonra işe alacağımız kişi hakkında oluşan ön görümüz olumlu ise bundan sonra yapmamız gereken, görüşme yaptığımız kişinin CV’ sinde belirttiği referans olan kişilerle görüşmemizdir.

Referans konusunda özellikle kişinin CV’ sinde belirttiği kişilerle görüşmemiz önemlidir. Bunlar kişiyi tanıyan ve kişinin yetkinleri hakkında bizi detaylı bilgilendirebilecek kişilerdir.

Zaman zaman iş görüşmesi yapan kişilerde “referans gösterilen kişiler zaten bu kişi hakkında olumlu şeyler söyleyecekler” düşüncesi hakim olmaktadır. Burada da hiçte etik olmayan bir şekilde referans gösterilmeyen kişilerden,  kişi hakkında bilgi alma tercih edilmektedir. Oysa burada ciddi bir yanlış vardır. Hakkında bilgi almak üzere  danıştığınız kişinin belki de  kişisel bir sebepten dolayı bu kişi ile  ilişkileri çok olumlu değildir ve bu kişi hiçte profesyonelce davranmayıp size işe alacağınız kişi hakkında gerçeği yansıtmayan geri bildirimlerde bulunabilecektir. Sizde bu bilgiye dayanarak belki de çok donanımlı, çok iyi bir kişiliğe sahip bir çalışanı elinizden kaçırabileceksiniz. Ya da referans olarak gösterilmemiş ama sizin bir şekilde ulaştığınız kişi ile işe almayı planladığınız kişi çok yakın arkadaştır ve size bu kişinin çok donanımlı ya da çok iyi bir kişiliğe sahip olduğunu söyleyerek yine gerçek olmayan çok yanıltıcı yanıtlar almanıza sebep olabilecektir.

Tüm bu yanılgıların önüne geçebilmek için yapacağınız en doğru şey başvuran kişinin CV’ sini inceledikten sonra CV’ si beklentilerinizi karşılıyorsa yapacağımız detaylı bir görüşme olacaktır. Görüşme sonucunun olumlu olması durumunda belirtilen referanslarla görüşmek en doğru yaklaşım olacaktır. Çünkü eğitim camiası çok büyük ve kalabalık bir grup gibi görünse de aslında herkesin birbirinden haberinin olabildiği bir gruptur. Bu sebepten dolayı hiç kimse tanımadığı, güvenmediği kişi hakkında referans olmak istemez. Adının olumsuz bir kişi ile anılması kimseye cazip gelmemektedir. Kişiler bu bilinçle adlarının referans olarak belirtilmesine onay vermektedirler.

CV’ leri incelerken belki de referanslar kısmında bakacağımız en önemli nokta gösterilen referansların kişinin birlikte çalıştığı yöneticisi pozisyonunda olan kişiler olup olmadığıdır. Bir öğretmen için bölüm başkanı o kişinin alan bilgisi ve öğretmenlik yeterlilikleri hakkında bizi detaylı bilgilendirebilecektir. Aynı şekilde müdür ya da müdür yardımcısı bu öğretmenin düzen ve disiplini, öğrenci ve veli ilişkileri, öz denetim becerileri hakkında bize ciddi ipuçları verebilecektir. Bundan dolayıdır ki referanslarda sadece arkadaş belirtilmesi durumunda, yapılacak görüşme de kişiden bir yönetici referansı talep edilmesi doğru olacaktır.

Ancak unutulmamalıdır ki referanslar bize kişinin yetkinlikleri ve kişilik özellikleri hakkında bilgi verecek profesyonel kişilerdir. Bundan dolayı kişi hakkında referans alınması gerektiğinde adı belirtilmemiş kişilerden referans almak doğru ve profesyonelce bir yaklaşım olmayacak, aksine olumlu ya da olumsuz geri bildirim hiç fark etmez adeta kişi hakkında bir dedikodu çarkının dönmesine sebep olacaktır.

Ayrıca burada unutulmaması gereken bir konu da bize başvuran kişinin etik olarak başvurusunun gizli tutulması gereğidir. Belki kişi yaptığı bu başvurudan kurumunun haberdar olmasını istememektedir. Böyle bir durumda başvuru yapan kişinin belirttiği referanslar dışında başka kişilere bu kişi hakkında bilgi sormak bu başvurudan kurumunun haberdar olmasına sebep olabilecek belki de kişi sadece bu yüzden işini kaybedebilecektir. Bundan dolayıdır ki iş başvurularında etik davranıp başvuruları gizli tutmak önemli olmaktadır.

İşlerinizin her zaman arzu ettiğiniz gibi gelişmesi dileklerimle.

Danışmanlık ve eğitim talepleriniz için aysegulark1@gmail.com mail adresimden bana ulaşabilirsiniz.

Eğitim Kurumlarında İşe Alımlarda Referansların Önemi yazısı ilk önce Ayşegül Ark üzerinde ortaya çıktı.